‘Als ik ren, voel ik me superwoman’

Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.

img_1898

Always on the run

Ze is dol op de hazelnootcappuccino van Starbucks, designerschoenen en de Brabantse gezelligheid. Maar waar Chantel de Lange (36) echt geen dag zonder kan, is hardlopen. Iets wat de Zuid-Afrikaanse loopster al deed voordat ze vorig jaar met haar gezin naar Nederland verhuisde. ‘Hardlopen is een goede manier om vrienden te maken.’ 

‘In Kaapstad trainde ik al hard. Dat deed ik zes dagen per week, soms wel twee keer per dag. Vanwege de warmte liep ik om 6.00 uur in de ochtend een rondje. Net als in Nederland is hardlopen daar een populaire sport. Alleen speelt alles zich vroeger op de dag af, ook de wedstrijden. En cross lopen wij meestal op blote voeten. Er zijn in Zuid-Afrika veel meer snelle lopers. Daardoor is het wel moeilijker om als gewone recreant op het podium te komen. Je moet bijna wereldrecords breken. Vrouwen zetten tijden neer van rond de 33, 34 minuten.’

Baie trots

Op het hoogste podium staan, vindt Chantel de Lange dan ook niet vanzelfsprekend. Uitzinnig van vreugde was de blondine toen ze deze zomer drie regionale wedstrijden in Nederland won. ‘Ik was baie trots’, vertelt ze. ‘Het voelde als een beloning voor maandenlang hard werken. Niet alleen de sportieve prestatie overheerste, maar ook de algehele euforie. Hardlopen maakt me gelukkig. Mijn Nederlandse loopvrienden lieten me snel thuis voelen.’

Nederlandse voorouders

Chantel woont precies één jaar in Nederland. Samen met haar man en drie kinderen emigreerde ze eind 2015 van Kaapstad naar Tilburg. De Zuid-Afrikaanse wilde graag terug naar haar roots: hier kwamen haar voorouders vandaan. Ze heeft nog steeds familie in Brabant wonen. ‘Mijn opa sprak Nederlands tegen ons. Ik heb me altijd verbonden gevoeld met Nederland. Toen ik een paar jaar geleden de halve marathon in Amsterdam liep, wist ik het: ik wil verhuizen naar dit mooie land.’

img_1914

Girls run the world

Tilburg Road Runners

Een nieuwe start voor de familie De Lange, ook op hardloopgebied. Chantel had vanwege de kinderen al 4,5 jaar niet meer gelopen. In haar nieuwe woonplaats pakte ze het rennen weer op. Via haar oom kwam ze in contact met een loopgroep met wie ze op zondagochtend meeliep. De speedstergirl merkte dat ze het rennen nog niet was verleerd en sloot zich al snel aan bij de Tilburg Road Runners.

 Vriendschappen

Tijdens de baansessies leerde ze Carlo kennen. Mede dankzij zijn hulp kreeg ze haar snelheid terug. ‘Carlo was op dat moment geblesseerd en stelde voor om samen te trainen. Heel graag, dacht ik. Samen lopen is toch veel leuker.’ Via de marathongroep Greg van Hest kwam ze in contact met een leuke club lopers met wie ze regelmatig een duurloopje doet. ‘Hardlopen is een goede manier om nieuwe mensen te leren kennen. Ik vind het geweldig om op deze manier zulke bijzondere vriendschappen op te bouwen.’

Vol energie

Zolang Chantel zich kan herinneren, hoort hardlopen in haar leven. Het zit in haar DNA. Op school was ze al actief: baan (100, 200, 400), cross country en schoolwedstrijden. Eigenlijk vindt ze alle afstanden leuk, van 5 kilometer tot een marathon. ‘Als ik ren, voel ik me superwoman. Ik voel me sterk en zit vol energie. Op dat moment kan ik alles aan.’

Bucketlist

Hoewel de speedstergirl langzaam haar oude vorm weer terug krijgt, loopt ze niet te hard van stapel. Ze wil zich voorlopig verder richten op het verbeteren van haar 10 kilometer. Als dat goed zit, wil ze nog een keer een marathon lopen. En dat is niet zomaar iets wat op haar bucketlist staat. Want zo zegt ze: ‘Ik ben erg vastberaden. Als ik iets wil, ga ik er honderd procent voor. Don’t call it a dream, call it a plan.’

Advertenties

Vrouwenliefde

Blog vrouwenliefde - Anouk stelt vraagSinds mijn studie journalistiek ben ik fan van Madeleine Albright. Ik bewonder haar als diplomate, minister en nu als voorvechtster voor vrouwenrechten. Mijn favoriete quote allertijden komt uit haar mond. Ze zei ooit: ‘There is a special place in hell for women who don’t help each other.’ Die zin staat al jaren in mijn geheugen gegrift.

Het moment in mijn leven waarop ik Madeleine Albright mijn vraag stel, is er Blog vrouwenliefde - Madeleine Albrighteentje om in te lijsten. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Mevrouw De Minister bracht afgelopen juni een bliksembezoek aan BZ. Ze kwam spreken over haar werk als diplomate en de rol van vrouwen in de wereld.

Samen met ruim 100 collega’s, mannen en vrouwen, zit ik in de chique conferentiezaal van het ministerie. Na het betoog van Albright is er gelegenheid voor een korte Q&A. Met een gigantische hartslag durf ik de stoute schoenen aan te trekken en mijn idool te confronteren met haar beroemde uitspraak. Ik vraag hoe zij andere vrouwen steunt en inspireert. Haar antwoord is scherp, persoonlijk, en doorspekt met humor. Net als de vrouw die ze nog steeds is. ‘Women have to be active listeneres and interrupters- but when you interrupt, you have to know what your’re talking about.’

Blog vrouwenliefde-Met MoniqueWij vrouwen moeten nog veel werk verrichten. Om te beginnen bij onszelf. Mannen lijden aan de mannengriep, maar wij kennen de vrouwennijd. Dat verontrust me. Ik heb geleerd dat het een taak is van een vrouw om andere vrouwen aan te moedigen. Om voor elkaar klaar te staan. Niet om gemeen te zijn of om elkaar neer te halen. Je hebt een keuze: je kunt de vrouw die naast je staat steunen of je kunt de competitie met haar aangaan. Ik vind dat we elkaar moeten helpen.

Blog vrouwenliefde - Anouk in kerkHelaas gebeurt dat niet vaak genoeg. Herinnert u de film Mean Girls? Het gemene meisje in het verhaal heet Regina George. Deze Queen Bee regeert met ijzeren hand op de middelbare school van de hoofdrolspeelster. Ik had ooit een Regina George als vriendin. Ze brak mijn hart toen ik erachter kwam dat ze me eigenlijk intens haatte.

Tien jaar later krijg ik te maken met een andere wolvin in schaapskleren. We werken samen op het secretariaat van een doorsnee Nederlands kantoor. Mijn collega’s zijn net zo gemotiveerd als de helden van Debiteuren Crediteuren. De wolvin is een ambitieuze dame die op mijn baan aast. Haar missie is om mij weg te werken. Dat lukt haar niet meteen. Dus gaat ze over tot drastische maatregelen. Ze besluit me doodleuk weg te pesten.

Blog vrouwenliefde - Met MaaikeIk hoop op wat meer vrouwenemancipatie. Op wat meer vrouwenliefde. Tot mijn grote verdriet beschuldigt een medezuster mij gisteren van het in stand houden van de vrouwennijd. Object van kritiek: mijn interview met een hardloopster die trots is op haar maatje meer. Sterker nog: ze omarmt haar rondingen. De boze lezeres vindt dat ik met mijn artikel de verkeerde signalen uitzend. Ze bestookt de website met vervelende en nogal hatelijke tirades. Voor rede is ze helaas niet vatbaar.

Blog vrouwenliefdeVrouwen kunnen dus serieus gemeen zijn. Alles gebeurt onderhuids. We drukken onze frustraties weg, omdat we niet altijd de confrontatie aan durven gaan. Ondertussen onthouden we alles. Wat kunnen we kritisch op elkaar zijn: zij is te dik, te dun, te lelijk, te mooi, te slim, te leuk. Er zijn bij mij serieus vriendschappen gesneuveld uit pure afgunst. Daar is nooit een officiële reden voor opgegeven. Dat raakte me diep. Ik snapte het niet. Als een Jessica Fletcher ben ik zelfs op onderzoek uitgegaan. Het mysterie is nog altijd niet ontrafeld.

Blog vrouwenliefde - Met MoniqueIk snap het nog steeds niet. Sterker nog: soms denk ik dat ik ook van Mars kom. Begrijpt u me niet verkeerd. Ik ben een vrouw met genoeg vriendinnen. Ik hou van samen meisjes dingen doen. Ik droom er nog steeds stiekem van te zingen in een meidengroep. Ik bescherm mijn medezusters tegen de boze buitenwereld. Ik ben voor een vrouwenpact waarin we elkaar steunen. Voor mijn zusters ga ik door het vuur.

Hoe anders gaat dat bij onze mannen. Ook zij staan gerust als kemphanen tegenover elkaar. Dat gaat soms hard tegen hard. Even flink stoom afblazen. Daarna drinken ze samen weer samen een biertje. Het verbaast me dat vrouwen dat niet kunnen. Waarom eigenlijk niet? Stelt u zich eens voor: Na een discussie trekken we onze nagels in en gaan samen gezellig shoppen. En daarna als toegift smikkelen we van een overheerlijke stukje appeltaart. Met een flinke dot slagroom natuurlijk.