‘Hardlopen met een rokje is fun’

Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.12310061_1085097961522360_6751989749350679849_oKekke hardlooprokjes, maar ook topjes, tights en kousen in felle prints. Hartsvriendinnen Jenne van den Berg en Else van Es bewijzen dat je hip én vrouwelijk kunt sporten. Met hun webshop hiphardlopen.nl laten ze zien dat dit juist perfect samen gaat. ‘Er leuk uitzien zorgt ervoor dat je nog harder gaat hollen.’

CPC loop 2015

DEN HAAG – CPC loop 2015 Foto Bart Hoogveld

Kies een baan die je leuk vindt en je zult nooit meer hoeven werken, aldus Confucius. Dat geldt zeker voor Jenne van den Berg en Else van Es. De muur van hun kantoor in Woerden hangt vol met kaarten en foto’s van klanten. ‘Elke keer als we hier naar kijken weten we weer waar we het voor doen’, vertelt Jenne. ‘We zijn vereerd dat ze zoveel vertrouwen in ons hebben. Wat ons nog steeds raakt is het verhaal van de vrouw die een hartje aan haar startnummer had gedaan. Het was die dag snikheet. Ze droeg een rokje van ons en dat hielp haar de marathon van Utrecht uit te lopen. Dat soort verhalen tonen de menselijkheid van het hardlopen. Elke loper heeft een eigen verhaal. Mensen die uit blessures komen, extreem zijn afgevallen, borstkanker hebben overwonnen of gewoon heel trots zijn dat ze lopen.’

Feelgood factor

Jenne en Else zijn 2 enthousiaste, modebewuste vrouwen die graag hardlopen en vinden dat het ook leuker en hipper kan op het gebied van dé outfit. Waarom is hardloopkleding bijna altijd stom, saai en zo anders dan gewone, leuke fashion’, vragen ze zich hardop af. Daarom startten ze bijna 6 jaar geleden met hun eigen webshop: hiphardlopen.nl. ‘Het dragen van de kleurrijke rokjes en broekjes in allerlei prints zorgt voor een instant blij gevoel’, vinden beide dames. ‘Dat is ook de essentie van de kleding: vrouwelijk, mooi gemaakt en grappig. Functioneel en hip gaan goed samen. Maar het allerbelangrijkste: hardlopen met een rokje is fun. We hopen dat vrouwen zin krijgen om hun hardloopschoenen aan te trekken. Er leuk uitzien zorgt ervoor dat je nog harder gaat hollen.’

Ladies Run

De hartsvriendinnen leren elkaar kennen via hun hardloopclubje in Nieuwerbrug. Ze zijn al een paar jaar loopmaatjes wanneer ze in 2010 ook op professioneel vlak fuseren. ‘We liepen elke week samen en hadden het weleens over een webshop’, blikt Else terug. ‘Het leek ons leuk om samen iets te doen, maar we wisten nog niet wat. Dat kwam pas later. Samen met 2 andere vriendinnen deden we die zomer mee met de Ladies Run in Rotterdam. Jenne had bedacht om met zijn vieren in een rokje te gaan lopen. Stonden we daar aan de start in rokje, sokken van de Hema en het shirt van de Ladies Run. We kregen zo veel leuke reacties van andere vrouwen. Toen wisten we allebei: we gaan een webshop beginnen voor hardloopkleding, alleen voor vrouwen.’

Buik en billen

En met hardloopkleding voor vrouwen, bedoelen Jenne en Else ook voor alle vrouwen. De hippe rokjes en tights zijn er voor iedereen. Voor dames die hun eerste 5 km hebben gelopen tot ultraloopsters die 100 km afleggen. Onze kleding is ook leverbaar in grotere maten. Jenne: ‘Dames met een volslank figuur hoeven niet meer in het donker te lopen of hun buik en billen te camoufleren met een jackje. Weg met die schaamte. Laat jezelf zien, je mag er wezen! Een paar jaar geleden spraken we een vrouw bij onze stand en die vroeg of we de volgende keer kleding in grote maten wilden meenemen. Dat deden we. Ze was zo blij, want nu kon ze ook eens een keer hip hardlopen.’

Tweede huwelijk

Voor de 2 vrouwen is hun samenwerking een bijna logisch gevolg van de manier waarop ze allebei in het leven staan. Behalve de hardloopconnectie hebben ze meer met elkaar gemeen: sterrenbeeld Stier, beiden 45 (ze schelen slechts 4 dagen) en moeder van 2 kinderen. Hun relatie is als een schaakspel. Want zo zegt Jenne: ‘De één doet iets en de ander reageert erop, vaak zonder woorden. We vertrouwen elkaar 100 procent, er is gewoon een instant klik tussen ons. Else en ik zijn loopmaatjes, beste vriendinnen, zakenpartners en familie. Lol maken is belangrijk, anders houd je het niet vol. We beginnen onze dag altijd samen met een lach. Soms kunnen we mensen niet te woord staan, omdat we in een deuk liggen. Als je veel met elkaar hebt gelopen, leer je elkaar beter kennen. We hebben elkaar letterlijk door dingen heen getrokken. Onze relatie voelt als een tweede huwelijk.’

Not for boys and men

Sinds hiphardlopen.nl lopen ze niet meer zo vaak samen, want één van de twee moet een oogje in het zeil houden op de dagelijkse gang van zaken. Het is hard gegaan met de webshop. De vrouwenmarkt is booming, merken Else en Jenne. Als je niet sport, ben je haast een uitzondering. Ze hebben inmiddels klanten van over heel de wereld. Met hiphardlopen.nl bieden ze een totaalcollectie. Ze begonnen met rokjes en tights maar hebben het assortiment nu uitgebreid met shirts, mutsen, jurkjes, sokken en hoofdbanden. Geen bh’s en schoenen. Daar wagen ze zich niet aan, want daar heb je andere specialistische merken voor. Ook niet aan hippe kleding voor mannen. Hun motto is niet voor niets: ‘not for boys and men’.

Rokjesdag

De onderneemsters zijn 24 uur per dag bezig met hun bedrijf, achter de computer, aan de telefoon en in hun hoofd. Zelf zijn ze het boegbeeld van hiphardlopen.nl. Ze dragen altijd hun eigen kleding. De beste promotie is het bezoeken van evenementen, weten de onderneemsters. Zo zijn ze in de lente standaard aanwezig bij Rokjesdag in Amsterdam. ‘Dat is een superleuke funrun’, aldus Else. ‘Echt een soort feestdag voor ons. Iedereen loopt daar in een rokje. Het wordt steeds uitbundiger. De tutu’s, ballerina’s en strikjes worden uit de kast gehaald. Vrouwen durven steeds meer zichzelf te zijn. Dat vertellen ze ons ook.’

 

Interview Born to Run - hiphardlopen aankodiging Facebook

Interview Born to Run - hiphardlopen foto 2

Kleur

Niet alleen krijgen Jenne en Else positieve reacties van hun vrouwelijke klanten, ook de mannen vinden het leuk. Else: ‘Als we bij een evenement staan met onze stand, komen ze naar ons toe. Ze zeggen: “Fijn dat jullie wat kleur en vrouwelijkheid in het hardlopen brengen.” Ze kopen ook vaak iets voor hun vrouw of vriendin. Komen ze met een lijstje en laten ze foto’s van de gewenste outfit zien op hun telefoon. Wanneer we mensen verbinden bij onze stand, verschillende groepen elkaar ontmoeten en met elkaar in gesprek raken, zijn we erg blij. Hardlopen is meer dan alleen hippe kleding, het fungeert als cement tussen mensen.’

Dit interview was eerder gepubliceerd in mijn rubriek ‘Born to Run’ op ProRun.nl

Spleetoog

Kleine-Anouk---ijsprinsesSpiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is er de mooiste van heel het land? The Running Ninja was vroeger al een beetje ijdel. Ik was een lief en braaf kind dat nooit echt stennis schopte. Alleen als het op mode aankwam, liet ik me gelden. Ooit brulde ik als een kleine satan de hele straat bij elkaar, omdat mijn moeder wilde dat ik een bepaald kledingstuk aandeed. Enkel omdat die jurk in mijn ogen zó vorig jaar was.

De mini-fashionista in mij was geboren. Ik vind het heerlijk om me te verkleden. Het liefst honderd keer per dag. Op mijn 4e paradeerde ik in de woonkamer al rond op de hakken van mijn moeder. Ik weet nog goed dat het me in een bepaalde sfeer bracht, alsof ik in een film speelde. Er is niks zo mooi als jezelf met kleding te transformeren tot wie je wilt zijn. En ik wilde het liefste een prinses zijn met gouden lokken en lelieblanke huid.

Dit is geen lofzang op de ijdelheid, maar een voorbeeld van de zoektocht naar mijn identiteit. Op de kleuterschool begon ik me bezig te houden met mijn afkomst. Wanneer ik niet met de Barbies speelde of mijn kappersambities op onschuldige slachtoffers botvierde, zat ik achter mijn meisjeskaptafel. Urenlang kon ik naar mijn spiegelbeeld staren. Ik hield hele gesprekken met mezelf. Soms probeerde ik via mijn moeder iets meer over mezelf te weten te komen. Waarom heb ik spleetogen? Mag ik ook geel haar? Heb ik iets van jou geërfd? Daar had ik het als ukkepuk erg druk mee.

Iets waar denk ik veel adoptiekinderen in hun jeugd mee worstelen, is hun uiterlijk. Niet zozeer de wens om de knapste te zijn,Kleine-Anouk---voor-de-spiegel maar de ijdele hoop er gewoon bij te horen. Net als iedereen om me heen voel ik me een oer-Hollands mens. Alleen ben ik een kaaskop van binnen en een spleetoog van buiten. Zoiets schept verwarring. Mijn ouders zijn blanke Nederlanders. Ik ben 100 procent NL opgevoed en voel me totaal geen Koreaanse. In onze vinexwijk was ik aanvankelijk jarenlang de enige ‘buitenlander’. Eigenlijk heb ik een hele blanke jeugd gehad. Aan Koreaanse vriendinnetjes deed ik niet. Mijn BFF’s waren keurige hockeymeisjes met Olily bloesjes en 501-spijkerbroeken. Van Koreaanse jongens moest ik niks hebben.

Misschien was dit onbewust wel onderdeel van mijn heimelijke verlangen blank te zijn. Op school hoorde ik er nooit echt bij. Klasgenoten scholden me uit voor spleetoog. Kinderen in de wijk spraken me aan met ‘rare Chinees’ en noemden me ‘vieze loempia’. Ze riepen dat mijn vader en moeder niet mijn echte ouders konden zijn. ‘Was ik maar gewoon wit’, mijmerde ik vaak tegen mijn spiegelbeeld. Want: met blonde haren en blauwe ogen kon ik gewoon opgaan in de massa. Dan hoefde ik me nooit meer zo eenzaam en verdrietig te voelen. In de ogen van een adoptiekind is een blank uiterlijk het medicijn tegen alles wat niet klopt in onze maatschappij.

Anouk-kort-kapsel-maart-2015Dit is een utopie, weet ik nu. Ik ben simpelweg niet doorsnee. Waar iedereen linksaf slaat, ga ik rechts. Gelukkig ontdek ik steeds meer wie ik ben, ook de stoere kant in mezelf. Zo liet ik 2 weken geleden mijn lange lokken kortwieken. Niet iedereens kopje thee, maar wel mijn smaakje. Het leven draait voor mij nu om authenticiteit, niet meer om mooie grote blauwe kijkers. Alleen wijzelf kunnen ervoor zorgen dat we ons sterk en mooi voelen. Wanneer ik in de spiegel kijk, zie ik alles niet meer zo zwart-wit, maar staart er een blije Ninja terug. Zoals mijn filmheldin Audrey Hepburn ooit zei: ‘I believe in pink…I believe in kissing, kissing a lot…and I believe that happy girls are the prettiest girls.’