Cruise control

Blog Cruise Control - ik en Esmah laatste trainingWinston Churchill zei ooit: ‘Success is not final, failure is not fatal: it’s the courage to continue that counts’. Deze woorden van de voormalige Britse premier spoken de laatste dagen regelmatig door mijn hoofd. Ik kamp namelijk met wat fysieke tegenslag. Vorige week kreeg ik plotseling hevige steken in mijn rechterenkel. Ook aan mijn linkerenkel knaagt het. Net op de valreep van New York.

Komt dit nog goed? De tijd dringt. Morgen vertrek ik naar Manhattan. Als journalist werk ik dagelijks met deadlines. Toegegeven: meestal haal ik deze op het nippertje. Maar een blessure is andere koek. Hier heb ik geen controle over. De fysio doet wat hij kan, maar meer dan rekken en strekken gaat zijn werk niet. Hij tapet vanmiddag mijn enkels nog in. Meedoen aan de marathon moet volgens hem lukken. Uiteindelijk is het mijn beslissing, zegt hij. Wel adviseert hij me het na de marathon over een andere boeg te gooien. En toen zei hij de 2 gevreesde woorden: langzaam & rustig. Ik mag een paar maanden geen wedstrijden rennen.

Blog Cruise Control - AlohaKak, ik moet vanaf volgende week een tandje terug doen. Fysiek en geestelijk. Misschien ook niet zo raar. Ik kijk terug op een bewogen jaar. De schaarse vrije tijd die ik had, benutte ik om te freelancen. Met mijn schrijfsels financierde ik de reis naar New York. Mijn leven bestond uit: werken, forenzen, interviewen, schrijven, trainen en wedstrijden lopen. Slapen deed ik amper. Op miraculeuze wijze ging dat lange tijd goed. Alles lukte. Ik deed mee aan de marathon van Rotterdam, ontdekte de magie van de Roparun en liep af en toe een nieuw PR.

IMG_1215Ondertussen raakte ik met mezelf in de knoop. Missie New York was niet altijd leuk voor mijn vriend. We zien elkaar al weinig, en de afgelopen maanden nog minder. Ook op het werk veranderde er veel. Stilzitten zat er niet bij. De prijs die ik betaalde voor mijn hardloopambitie was hoog. Toen ik in september meedeed aan de Vredesloop in Den Haag kwam de ommekeer. Het parcours van 10 km voelde aan als een marathon. Ik genoot niet meer van het lopen. Moe, moeier, vermoeid was ik. In mijn hoofd had ik een dieptepunt bereikt. De motor leek op. Dat ik nog een redelijke tijd had neergezet, verbaasde me dan ook enorm.

Blog Cruise Control - happyIn de trein naar huis dacht ik terug aan waar ik stond toen ik net begon. Als ik vroeger dacht aan later, had ik nooit kunnen bedenken dat ik een fervent hardloopster zou worden. Laat staan een marathonista. Hoe trots was ik toen ik mijn eerste wedstrijdje holde. Wat een boost kreeg ik na mijn eerste keer Rotterdam. Uitzinnige vreugde voelde ik bij mijn 3:45-prestatie het jaar erop. Dat enthousiasme wilde ik weer voelen. Nog diezelfde avond heb ik heel mijn agenda leeggemaakt. Geen freelancewerk meer. Niet meer elke week een blog. Meer rust in mijn hoofd.

Blog Cruise Control - station BredaEen stapje terug doen, is soms de juiste zet. De adrenaline stroomt langzaam weer door mijn lichaam. Ik heb er zin in. Qua conditie zit ik gebeiteld. Ik heb heel het jaar door getraind. De vaart zit er in. In mijn hoofd zit het ook weer goed. Het is nu vooral een medisch dingetje. Tijdens de marathon kan ik niet plankgas vooruit. Zoals het er nu uit ziet, mag ik blij zijn als ik de eindstreep haal. Dat knaagt aan me. Dat doet pijn. Ik ben een streber. Lopen zonder tijd vind ik gewoon niet leuk. Zoiets voelt als een pizza Hawaii zonder ananas.

Dat mag de pret niet drukken. Aan de vooravond van mijn loopavontuurBlog Cruise Control - We are meant to do great things begint het tot me door te dringen hoe bijzonder ik het allemaal vind. Met één van mijn beste vriendinnen ga ik naar The Big Apple. Samen gaan we onze Amerikaanse droom najagen. Ik herinner me nog goed dat we fantaseerden om mee te doen aan de marathon van New York. Het is niet bij woorden gebleven. Na 2 jaar gaat het eindelijk gebeuren. Twee kleine loopstertjes staan op 1 november aan de start van het grootste loopevenement ter wereld. Ik wil dit prachtige hardloopfeest voor geen goud missen.

Voor zondag stel ik dus mijn plannen bij. Tijd is bij wijze van uitzondering Blog Cruise Control - ik en Esmah verbondnu niet meer mijn voornaamste doel. Heel ‘onorthodox’ ga ik puur voor het uitlopen. Ik ga die finish halen. Al moet ik kruipend over die eindstreep. Hardloopjargon als negatieve split, koolhydraten stapelen en vals plat gooi ik overboord. Ik probeer een eigen ontspannen ritme te vinden en daar houd ik aan vast. Niet meer een droomtijd rennen, maar genieten van een droomrace in mijn favoriete stad. In cruise control.

Ik vertrouw op het waanzinnige publiek in New York. Een overdosis Amerikaans optimisme kan ik goed gebruiken. De New Yorkers weten als geen ander hoe ze hun lopers moeten aanmoedigen. Duizenden mensen die ‘Yes, you can do it!’ scanderen. Ik ga naar ze zwaaien en lachen. Natuurlijk geeft dat geen garanties voor een pijnvrije 42 km. Waarschijnlijk bijt ik verschillende keren door de zure appel heen. Niet zomaar eentje, maar The Big Apple!

Advertenties

Vrouwenliefde

Blog vrouwenliefde - Anouk stelt vraagSinds mijn studie journalistiek ben ik fan van Madeleine Albright. Ik bewonder haar als diplomate, minister en nu als voorvechtster voor vrouwenrechten. Mijn favoriete quote allertijden komt uit haar mond. Ze zei ooit: ‘There is a special place in hell for women who don’t help each other.’ Die zin staat al jaren in mijn geheugen gegrift.

Het moment in mijn leven waarop ik Madeleine Albright mijn vraag stel, is er Blog vrouwenliefde - Madeleine Albrighteentje om in te lijsten. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Mevrouw De Minister bracht afgelopen juni een bliksembezoek aan BZ. Ze kwam spreken over haar werk als diplomate en de rol van vrouwen in de wereld.

Samen met ruim 100 collega’s, mannen en vrouwen, zit ik in de chique conferentiezaal van het ministerie. Na het betoog van Albright is er gelegenheid voor een korte Q&A. Met een gigantische hartslag durf ik de stoute schoenen aan te trekken en mijn idool te confronteren met haar beroemde uitspraak. Ik vraag hoe zij andere vrouwen steunt en inspireert. Haar antwoord is scherp, persoonlijk, en doorspekt met humor. Net als de vrouw die ze nog steeds is. ‘Women have to be active listeneres and interrupters- but when you interrupt, you have to know what your’re talking about.’

Blog vrouwenliefde-Met MoniqueWij vrouwen moeten nog veel werk verrichten. Om te beginnen bij onszelf. Mannen lijden aan de mannengriep, maar wij kennen de vrouwennijd. Dat verontrust me. Ik heb geleerd dat het een taak is van een vrouw om andere vrouwen aan te moedigen. Om voor elkaar klaar te staan. Niet om gemeen te zijn of om elkaar neer te halen. Je hebt een keuze: je kunt de vrouw die naast je staat steunen of je kunt de competitie met haar aangaan. Ik vind dat we elkaar moeten helpen.

Blog vrouwenliefde - Anouk in kerkHelaas gebeurt dat niet vaak genoeg. Herinnert u de film Mean Girls? Het gemene meisje in het verhaal heet Regina George. Deze Queen Bee regeert met ijzeren hand op de middelbare school van de hoofdrolspeelster. Ik had ooit een Regina George als vriendin. Ze brak mijn hart toen ik erachter kwam dat ze me eigenlijk intens haatte.

Tien jaar later krijg ik te maken met een andere wolvin in schaapskleren. We werken samen op het secretariaat van een doorsnee Nederlands kantoor. Mijn collega’s zijn net zo gemotiveerd als de helden van Debiteuren Crediteuren. De wolvin is een ambitieuze dame die op mijn baan aast. Haar missie is om mij weg te werken. Dat lukt haar niet meteen. Dus gaat ze over tot drastische maatregelen. Ze besluit me doodleuk weg te pesten.

Blog vrouwenliefde - Met MaaikeIk hoop op wat meer vrouwenemancipatie. Op wat meer vrouwenliefde. Tot mijn grote verdriet beschuldigt een medezuster mij gisteren van het in stand houden van de vrouwennijd. Object van kritiek: mijn interview met een hardloopster die trots is op haar maatje meer. Sterker nog: ze omarmt haar rondingen. De boze lezeres vindt dat ik met mijn artikel de verkeerde signalen uitzend. Ze bestookt de website met vervelende en nogal hatelijke tirades. Voor rede is ze helaas niet vatbaar.

Blog vrouwenliefdeVrouwen kunnen dus serieus gemeen zijn. Alles gebeurt onderhuids. We drukken onze frustraties weg, omdat we niet altijd de confrontatie aan durven gaan. Ondertussen onthouden we alles. Wat kunnen we kritisch op elkaar zijn: zij is te dik, te dun, te lelijk, te mooi, te slim, te leuk. Er zijn bij mij serieus vriendschappen gesneuveld uit pure afgunst. Daar is nooit een officiële reden voor opgegeven. Dat raakte me diep. Ik snapte het niet. Als een Jessica Fletcher ben ik zelfs op onderzoek uitgegaan. Het mysterie is nog altijd niet ontrafeld.

Blog vrouwenliefde - Met MoniqueIk snap het nog steeds niet. Sterker nog: soms denk ik dat ik ook van Mars kom. Begrijpt u me niet verkeerd. Ik ben een vrouw met genoeg vriendinnen. Ik hou van samen meisjes dingen doen. Ik droom er nog steeds stiekem van te zingen in een meidengroep. Ik bescherm mijn medezusters tegen de boze buitenwereld. Ik ben voor een vrouwenpact waarin we elkaar steunen. Voor mijn zusters ga ik door het vuur.

Hoe anders gaat dat bij onze mannen. Ook zij staan gerust als kemphanen tegenover elkaar. Dat gaat soms hard tegen hard. Even flink stoom afblazen. Daarna drinken ze samen weer samen een biertje. Het verbaast me dat vrouwen dat niet kunnen. Waarom eigenlijk niet? Stelt u zich eens voor: Na een discussie trekken we onze nagels in en gaan samen gezellig shoppen. En daarna als toegift smikkelen we van een overheerlijke stukje appeltaart. Met een flinke dot slagroom natuurlijk.