DNA onbekend

AdoptiefotoIk ben twitteraar, hardlooptornado, fashionista
en journalist. Iedereen mag alles van me weten,
behalve over mijn adoptie. Gewoon omdat het
me niet boeit. Maar andere mensen vinden het
wél buitengewoon interessant. Dus vertel ik
kennissen, collega’s en soms wildvreemden braaf
dat ik als baby van zeven maanden een wereldreis
maakte van Seoel naar Amsterdam. DNA onbekend.
Nee, ik spreek geen Koreaans. Wil ik terug? Nou,
liever een helikoptervlucht over de Grand Canyon.
En die dommerd die vraagt waarom ik zo goed
Nederlands spreek, krijgt een ijskoude Cruella De
Vil-blik toegeworpen. Als klein meisje was ik de
lokale attractie van onze witte, Brabantse vinexwijk.
Ouders en kinderen op weg naar school bleven
voor ons huis staan in de hoop een glimp van dat
‘schattige Chineesje’ op te vangen. Schoolgenootjes
wilden vriendjes met me zijn. Het populairste meisje
van de klas, dat dan weer wel. Al die aandacht leek
me een beetje misplaatst. Ik voelde me 100% NL,
een kaaskop pur sang en wilde geen bijzonder
kind zijn. Op een dag barstte ik in woede uit en de
tranen bleven stromen. Mijn moeder zei: ‘Mensen
bedoelen het niet slecht, ze zijn alleen nieuwsgierig.’
Mijn reisgenoten van 36 jaar geleden en ik zijn wereldkinderen.

Zij denken vast net als ik: DNA is wie je bent, familie is van wie je houdt.

 

Advertenties